Update Tijn
Op maandag 8 mei is Tijn opgenomen voor zijn derde chemokuur en ik had al zo’n voorgevoel dat deze weleens heel zwaar kon worden.
In het ziekenhuis ging alles goed en op donderdag 11 mei mocht hij weer naar huis.
Dezelfde avond kwam de thuiszorg langs om het vochtinfuus aan te sluiten.
Het was duidelijk te merken dat deze kuur er flink in had gehakt en de thuiszorg hield hem nauwlettend in de gaten.
Op zaterdagochtend begon hij koorts te krijgen en Aurelia waarschuwde ons dat we naar het ziekenhuis moesten als het slechter zou worden.
Op zaterdagavond kwamen mijn ouders hier aan voor een weekje vakantie maar Tijn was zo ziek dat hij niet eens heeft gemerkt dat ze aankwamen. Even later trok hij per ongeluk zijn infuus eruit toen hij overeind wilde komen.
We hebben direct de thuiszorg gebeld en Aurelia was er binnen 5 minuten.
Zijn chemopoort zag er niet goed uit en Aurelia besloot om het infuus niet opnieuw te plaatsen.
De volgende ochtend kwam ze terug om even bij hem te kijken. Hij werd heel snel steeds zieker en er werd met het ziekenhuis gebeld om te overleggen.
Hij was verward, benauwd en hij had hevige pijn aan zijn linkerschouder en arm. Dat werd zo erg dat hij niet eens meer overeind kon komen.
Op maandagochtend kwam de thuiszorg langs om een Covid test te doen en er werd meteen een bloedonderzoek en urineonderzoek gedaan.
De uitslagen werden doorgestuurd naar het ziekenhuis en ik heb Tijn samen met mijn vader in de auto gezet, daarna ben ik meteen naar het ziekenhuis gereden.
In het ziekenhuis dachten ze in eerste instantie dat hij een hartinfarct had gehad en er werden direct allerlei onderzoeken gedaan. Gelukkig wees onderzoek uit dat dit niet het geval was.
De chemopoort was inderdaad ontstoken en uit het bloed- en urineonderzoek bleek dat hij een bloed- en urineweginfectie had. Ook zijn lever- en nierwaarden waren niet goed.
De chemopoort moest verwijderd worden maar voordat ze dat konden doen moesten ze eerst zeker weten dat er geen bloedpropje aan het uiteinde van de chemopoort zat.
Zodra dit was uitgesloten is de chemopoort eruit gehaald en is hij gestart met antibiotica.
Op dat moment was nog steeds niet duidelijk wat er aan de hand was en waar de pijn aan zijn linkerarm en schouder vandaan kwam. Terwijl ze hem verder onderzoeken geven ze hem zuurstof en morfine.
Ze vermoeden dat hij tombose heeft en er wordt meer onderzoek gedaan.
In eerste instantie begreep ik niet waarom ze ineens aan trombose dachten maar dit schijnt veel voor te komen bij kankerpatiënten.
Tijdens de chemokuren veranderd de samenstelling van het bloed. Operaties en chemokuren kunnen de bloedvaten beschadigen waardoor trombose kan ontstaan.
Uit het onderzoek blijkt dat Tijn inderdaad trombose heeft.
Er zit een bloedpropje bij zijn longen (longembolie) en er zit een bloedpropje bij een grote slagader bij zijn hart. Ze starten meteen met bloedverdunners en proberen zo de bloedpropjes voorzichtig op te lossen. Normaal gesproken zijn er twee soorten medicijnen die hiervoor gebruikt kunnen worden, maar omdat zijn ene nierfunctie niet goed is kan hij maar één van de twee medicijnen krijgen.
Het is echt even heel erg spannend geweest en het duurt dagen voordat hij weer een beetje opknapt. Ik realiseer me dat dit ook heel anders af had kunnen lopen en ik begrijp nu ook waarom de oncoloog geen uitspraken kan doen over de prognose bij deze vorm van kanker.
Elk lichaam reageert anders op de heftige behandeling en je weet van te voren niet met welke complicaties je te maken krijgt, welke schade dit aanricht en hoelang het lichaam nodig heeft om daarvan te herstellen.
Hij heeft het echt heel zwaar gehad en inmiddels is hij 10 kg afgevallen.
Hij is hard aan het knokken en komt op dit moment weer een beetje bij.
Het is niet duidelijk hoelang zijn lichaam nodig heeft om te herstellen maar zodra hij stabiel genoeg is wordt de vierde kuur ingepland.
Voor zijn behandeling is het van enorm belang dat de chemokuren afgemaakt worden en hoewel ik heel erg tegen de vierde chemokuur opzie is het wel heel belangrijk dat hij deze zo snel mogelijk krijgt.
Op dit moment is de eerste prioriteit om de infecties en bloedpropjes onder controle te krijgen.
Ik ben ontzettend dankbaar dat de thuiszorg zo alert was en inmiddels heb ik al meerdere berichtjes gekregen waarin ze vraagt hoe het met hem gaat.
In het ziekenhuis wordt hij goed in de gaten gehouden en ik ga elke dag bij hem op bezoek, gewapend met vers fruit.
Hij eet inmiddels weer wat en hoewel hij een flinke klap heeft gehad merk ik dat hij aan het vechten is met alles wat hij heeft. Ik kan alleen maar hopen dat hij snel stabiel genoeg is en dat zijn lichaam de vierde kuur aankan.
De dokters zijn in overleg en waarschijnlijk krijgt hij ergens volgende week zijn laatste chemokuur.
Ik hou jullie op de hoogte!