Update Tijn | 15 april

We moeten ons op maandag 10 april om 15.00 uur melden op de afdeling oncologie en nadat alle gegevens zijn ingevuld wordt hij naar zijn kamer gebracht.

Gelukkig mag ik nog even bij hem blijven en ze gaan direct aan de slag met allerlei onderzoekjes.
Er wordt bloed afgenomen, zijn hart wordt gecontroleerd en daarna moet ik de kamer even verlaten zodat ze zijn infuus aan kunnen sluiten. 
De zuster legt me uit dat dit ongeveer 5 minuten duurt en dat ze in eerste instantie beginnen met spoelen. Ze starten op dinsdag met de chemokuur.

Ik sta op de gang en kijk op de klok. De 5 minuten gaan voorbij en het worden 10 minuten. Daarna gaat het alarm op z’n kamer af en er komt een andere zuster aangesneld. 
Wat gebeurd er allemaal??
Na 15 minuten gaat de deur weer open en mag ik weer naar binnen. 

Tijn legt me uit dat het even niet lukte om het infuus aan te sluiten op z’n chemopoort. Uiteindelijk moesten ze 3x prikken.
De zuster legt ons uit dat hij vandaag of morgen nog een MRI krijgt en dat de oncoloog nog even bij hem langs zal komen voordat hij start met zijn eerste kuur.

Het is al laat en het wordt voor mij tijd om hem achter te laten bij zijn mopperende buurman die vind dat we veel te veel herrie maken. We nemen afscheid en ik rij via de Route des Calanques terug naar huis. Een uurtje later ben ik weer thuis.

S’avonds bellen we nog even en inmiddels heeft hij kennisgemaakt met zijn buurman. De man is 83 jaar en heeft vroeger met Jacques Cousteau samengewerkt !
De man spreekt zeer goed engels en is helemaal gek van Audrey Hepburn.
Diezelfde avond liggen ze samen een film van Audrey Hepburn te kijken.

De volgende ochtend sta ik vroeg op en ga ik mijn rondje met Ravage. Daarna werk ik een paar uurtjes en voordat ik naar het ziekenhuis ga laat ik Ravage nog een keer uit.
Op het moment dat ik de deur uitstap om richting het ziekenhuis te gaan stuurt Tijn me een berichtje dat hij is begonnen aan zijn eerste chemokuur.

Een uurtje later arriveer ik in het ziekenhuis en Tijn plundert meteen de tas met etenswaren die ik heb meegenomen. 
Ik maak kennis met zijn buurman en die komt ook even kijken wat ik allemaal bij me heb. 
Tijn vertelt me dat het eten in het ziekenhuis niet zo best is en dus geven we buurman ook wat lekkers.

De oncoloog is inmiddels ook langs geweest en die heeft het behandelingsschema aangepast. Omdat Tijn een goede conditie heeft gaan ze de behandeling sneller doen. In eerste instantie zou hij een rustperiode van 28 dagen krijgen tussen zijn chemokuren maar dit is nu verkort naar een rustperiode van 14 dagen. Op zich heel goed maar ook zwaar voor Tijn.

Tegen de avond vertrek ik weer en ga meteen door om wat boodschappen te doen voor de mannen. Daarna maak ik snel wat te eten klaar en na het eten ga ik nog even wandelen met Ravage. 

Woensdagochtend sta ik weer vroeg op. Alles gaat gewoon door en het is druk op mijn werk waardoor ik wat later dan gepland richting het ziekenhuis vertrek.
Gelukkig zijn de bezoekuren wel ruim, elke dag tussen 14.00 uur en 19.00 uur is bezoek toegestaan.

Dinsdag heeft hij één chemokuur gehad maar op woensdag worden de chemokuren wel  intensiever. Hij krijgt de hele dag door diverse soorten chemo.

Gelukkig werken de medicijnen tegen de misselijkheid goed en ze geven hem tijdens de behandelingen ook Prednison om hem een extra boost te geven.
Ik ben nog bij hem als ze zijn avondeten komen brengen. Ik zie de teleurstelling op Tijn z’n gezicht als hij op zijn bord kijkt. 
Ken je die rubberen speelgoedkippen voor de hond? Nou dat dus, met doperwten en worteltjes.
Ik vermoed dat hij alleen daarom al die medicatie tegen de misselijkheid nodig heeft.

Ik wacht tot hij gegeten heeft en daarna ga ik weer terug naar huis.
Op de terugweg krijg ik een bijzondere melding van Waze.
“Look out!  There’s an animal on the road”
Ik dacht eerst nog dat ik het verkeerd had verstaan maar Waze heeft gelijk en even later passeer ik een wild zwijn wat op de weg staat! Het dier is gelukkig niet aangereden maar het staat wel op de weg en kan geen kant op.
Ik ben blij dat Waze me even een waarschuwing geeft, wat is zo’n dier groot zeg!
Diezelfde avond om 23.00 uur krijgt Tijn zijn laatste chemokuur voor die dag.

Donderdag belt Tijn me om 13.15 uur op met de vraag of ik hem om 14.00 uur op kan komen halen. Huh!? 
Omdat hij de nacht goed is doorgekomen mag hij al naar huis. Ze krijgen ook een spoedgeval binnen en dus moet hij om 14.00 uur z’n kamer uit.

Ik ben meteen in de auto gesprongen en om 14.15 uur ben ik in het ziekenhuis. 
Ik wil net zijn kamer binnen stappen als ik wordt aangesproken door een zuster.
Ze wijst naar het einde van de gang waar Tijn al op me staat te wachten.
Ik zeg snel nog even gedag tegen zijn buurman en haast me naar Tijn die klaar is om te vertrekken. 

Op de terugweg moeten we eerst nog even langs de apotheek om een prik en medicatie op te halen. Rond 16.00 uur zijn we weer thuis.
Ravage is dolblij dat Tijn weer thuis is en doet heel zachtjes met hem. 
Hij brengt al zijn knuffelbeesten bij ‘m en kruipt daarna dicht tegen hem aan op de bank.
Hij wijkt niet van zijn zijde!

Dezelfde avond komt er een lieve dame van  de thuiszorg langs om Tijn de prik te geven. Ze legt uit dat dit tegen infecties is en geeft nog wat uitleg over de medicijnen tegen de misselijkheid die hij heeft gekregen. Als hij zich niet goed voelt mogen we haar bellen. 

De dame vertrekt weer en ik begin aan het avondeten. 
Gelukkig heeft Tijn op dit moment eigenlijk nog geen klachten. Hij is alleen erg moe maar dat is niet zo gek als je bedenkt wat hij in een paar dagen tijd allemaal in z’n lichaam heeft gekregen.

So far so good!
De eerste behandeling is achter de rug, nog drie te gaan.
Als alle behandelingen achter de rug zijn gaan ze opnieuw een MRI doen en dan horen we of de chemo zijn werk heeft gedaan.

De volgende behandeling staat gepland voor 24 april.